FICKLE SPRING
Ι
Bitter risen bread
Leaven steeped in red wine
Monument aflame
Warrior blood duplicate
The heroes have fallen, mother
Rising no more from the earth
All full with bones
Take, eat
Orders the general
Ripping the bitter bread
Thick pieces from thick hands
Rippling with veins
That have stripped life
From myriad beings
Throngs of lifebreath severed
Bread redolent
Crimson wine asteam in the mornlight
A fox snickers, incessant
Surly is this March
Drink from the blood that flows through my veins
Orders the general
Filthy combatants close in to drink
Yet to shake off the slaughter
Hooked on their shoulders like a black crow
Feathers gall black
Flying sky high
Genocide circling
Land demarking
Red snow falls, Sahara sent
Crow blinded as it flies
Falling with a thump, cawing on the redsoil
Umbra creeps over dark earth
Barbaric rumble of memory
The dawning breath of the maim mists the air
Missing a leg, missing an arm
The grave lies empty
Freedom calls on missing limbs
It got eaten by the dark, so say the news agencies
Ads for foaming liquid soap
On beautiful bodies
Slava! Slava! shudders the soil
Gospode, whispers the general
Feet burying the desiccated carcass of a fox
Bushy tail left unburied
Red tuft
Onto soil falls a little wet bitter bread
Soaked in red wine
The general falls to his knees
Licks the earth clean of the bitter bread
Moist with the red fluids of the departed
Soil in mouth
Soil and mouth
Mouth of soil frothing
Teeth gnashing hydrogen, carbon, oxygen
Ethanol has a whiff of spring
Fighters toss a lit match where he licks
Soil catches fire
Mouth at once alight
Gaze aflame
Eyeing the Caucasus
ΙΙ
Sprout-surging from black soil
The flowers of Tauris all bloom at once
Asters, lychnis coronaria, carnations, dahlias, roses, lilies, geraniums, orchids, violets, sunflowers, honeysuckles
Flowers of passion from the Crimea
Amaryllis, lisianthuses, anemones, gladioli, begonias, crocuses, crown imperials
Persephone’s asphodels
Hyacinths, narcissi, tulips
Black Sea-scented lavender
Camellias, hibisci, lilacs, magnolias, rhododendrons, freesias, gardenias, gerbera daisies, heliconias
Hortensias from Odessa
Irises, snapdragons, liliums, peonies, meadow buttercups, wayfarers, chrysanthemums, fleur-de-lis
Immortelles, everlasting like the dead
Laceleafs
Shellflowers
Sweetest death rises tall
Cherries thicken into lips more beautiful than any ever made
The honeyed hearts of humankind burst open with a bang
Krakatoa of sighs
The Euxine Sea
Kneads an extra-fragrant end-time prince
A golem of dark days
Smiling faintly, coming closer
Pacing slow toward the homes and to their riddled front doors
Landing up languid from the Caucasus
Thirteen brothers call out in Slavic tongue:
Mama, mama, mama
Svoboda!
Jacob grips tight the heel of Esau
Firstborn covetous
Birthed maim
Half twin
ΙΙΙ
My hands hold your blond head
And I stroke your chestnut beard
With my thick hands
My general…
My hand-veins swell with love
For those lips of yours I never tire to kiss
Love’s lexicon are the many sum hazel hairs on my body
Where you laid yourself down over and again
After battle
I hold your blond head, my love
For the last time
Grieving for the Caucasus took you as its prize
Those great mountains
Where the sun came up today
He got eaten by the dark, weep my hand-veins
Brimming with your blood
Foreign veins fought beside you
From neighbouring lands
For you
For me
Everywhere I looked, the two of us
I am left a broken twin in two equal parts
Forged of hollow bone
Gospode
With no general
With no friend
Our fickle spring got eaten by the dark
Broken down on the front lines
Crumbling like stale bread
Foundering
A sign of mourning
Your short-cropped head beside mine
Fighter clasping fighter
My final kiss on your lips
Lips locked on lips
The little fox we raised together
After killing its mother
Hungry intertwines my legs
Like mine yours
I so wanted to live a normal life
By your side
We were robbed, my darling
They tore us from our bed
Soiling our sheets with combat boots
Like ours
Brothers in arms
We were wrong
What remains:
The warmth of my chest clinging to the chill of yours
My heart beats monotone without your heart
My fair-haired boy, every last heartbeat of mine
Is for you
Meanwhile gifts from you
Are all my coming agonies
Victorious
I shall return to my homeland heavily defeated
A refugee
Orphaned of you
Manolis Tsipos
ΑΣΤΑΘΗΣ ΑΝΟΙΞΗ
Ι
Ψωμί ζυμωμένο πικρό
Προζύμι πνιγμένο σε κόκκινο κρασί
Φλογισμένο μνημείο
Αντίγραφο του αίματος των μαχητών
Έπεσαν οι ήρωες, μητέρα
Δεν αναδύονται πλέον από τη γη
Γέμισε κόκκαλα
Πάρτε φάτε
Προστάζει ο στρατηγός
Κόβει το πικρό ψωμί
Χοντρά κομμάτια από χοντρά χέρια
Συσπώνται οι φλέβες πάνω τους
Έχουν αφαιρέσει τη ζωή
Από τόσα πλάσματα
Πλήθος οι ανάσες που κόπηκαν
Μοσχοβολά το ψωμί
Αχνίζει το άλικο κρασί στο πρωινό φως
Μια αλεπού γελάει ακατάπαυστα
Δύστροπος ο φετινός Μάρτης
Πιείτε το αίμα που κυλά στις φλέβες μου
Προστάζει ο στρατηγός
Βρώμικοι μαχητές πλησιάζουν να πιούν
Δεν έχουν αποτινάξει τη σφαγή
Γαντζώθηκε στους ώμους τους σαν μαύρος κόρακας
Φτερά από μαύρο θράσος
Πετούν ψηλά στον ουρανό
Κυκλώνουν τη γενοκτονία
Σημειώνουν τον τόπο
Χιονίζει κόκκινο φερμένο από τη Σαχάρα
Τυφλώνεται ο κόρακας καθώς πετά
Πέφτει με γδούπο κράζοντας πάνω στο κοκκινόχωμα
Σέρνεται σκιά πάνω στη σκούρα γη
Ο βάρβαρος αχός της μνήμης
Ατμός η πρωινή ανάσα των σακατεμένων
Λείπει το πόδι, λείπει το χέρι
Κενός ο τάφος
Προσκλητήριο απόντων μελών η Ελευθερία
It got eaten by the dark, λένε τα ειδησεογραφικά πρακτορεία
Διαφημίσεις υγρού κρεμοσάπουνου
Πάνω σε όμορφα σώματα
Σλάβα! Σλάβα! ανατριχιάζει το χώμα
Γκόσποντε, ψιθυρίζει ο στρατηγός
Θάβει με τα πόδια του ένα στεγνό τομάρι αλεπούς
Η φουντωτή ουρά της παραμένει άθαφτη
Κόκκινος θύσανος
Πέφτει στο χώμα λίγο υγρό πικρό ψωμί
Βουτηγμένο στο κόκκινο κρασί
Πέφτει στα γόνατα ο στρατηγός
Γλύφει το χώμα να το καθαρίσει από το πικρό ψωμί
Νοτισμένο με το κόκκινο υγρό των κεκοιμημένων
Χώμα στο στόμα
Χώμα και στόμα
Στόμα χωμάτινο που αφρίζει
Τα δόντια αλέθουν υδρογόνο, άνθρακα και οξυγόνο
Μύρισε άνοιξη η αιθανόλη
Ρίχνουν οι μαχητές αναμμένο σπίρτο εκεί που γλύφει
Αρπάζει φωτιά το χώμα
Ανάβει μονομιάς το στόμα
Φλόγα στο βλέμμα
Βλέπει τον Καύκασο
ΙΙ
Ορμητικά βλασταίνουν μέσα από το μαύρο χώμα
Ανθίζουν όλα μαζί τα λουλούδια της Ταυρίδας
Αστέρες, λυχνίδια, γαρύφαλλα, ντάλιες, τριαντάφυλλα, κρίνοι, γεράνια, ορχιδέες, βιολέτες, ηλίανθοι, αγιοκλήματα
Λουλούδια του πάθους από την Κριμαία
Αμαρυλλίδες, λυσίανθοι, ανεμώνες, γλαδιόλες, μπιγκόνιες, κρόκοι, κορώνες αυτοκρατορικές
Ασφόδελοι της Περσεφόνης
Υάκινθοι, νάρκισσοι, τουλίπες
Λεβάντες που μυρίζουν Μαύρη Θάλασσα
Καμέλιες, ιβίσκοι, πασχαλιές, μανόλιες, ροδόδενδρα, φρέζες, γαρδένιες, ζέρμπερες, ελικόνιες
Ορτανσίες από την Οδησσό
Ίριδες, σκυλάκια, λίλιουμ, παιώνιες, νεραγκούλες, βιβούρνα, χρυσάνθεμα, λειριά
Αμάραντοι, όπως οι πεθαμένοι
Ανθούρια
Μολουσέλες
Ορθώνεται ο γλυκύτερος θάνατος
Πυκνώνονται κεράσια και γίνονται τα πιο όμορφα χείλη που φτιάχτηκαν ποτέ
Σπάζουν με κρότο γλυκασμένες οι καρδιές των ανθρώπων
Κρακατόα στεναγμών
Ο Εύξεινος Πόντος
Πλάθει τον ευωδέστερο πρίγκιπα του τέλους
Γκόλεμ του σκοτεινού καιρού
Πλησιάζει χαμογελώντας ελάχιστα
Βαδίζει αργά προς τις διάτρητες πόρτες των σπιτιών
Νωθρά καταφθάνει από τον Καύκασο
Σε γλώσσα Σλαβική φωνάζουν δεκατρία αδέλφια:
Μάμα, μάμα, μάμα
Σβομπόντα!
Ο Ιακώβ γραπώνει τη φτέρνα του Ησαύ
Φθονεί τα πρωτοτόκια
Γεννιέται ανάπηρος
Μισός δίδυμος
ΙΙΙ
Κρατώ το ξανθό σου κεφάλι στα χέρια μου
Χαϊδεύω το καστανό μούσι στο πρόσωπο
Με τα χοντρά μου χέρια
Στρατηγέ μου
Οι φλέβες των χεριών μου φουσκώνουν από έρωτα
Για τα χείλη σου που δεν χορταίνω να φιλώ
Λεξικό της αγάπης όλες μαζί οι πολλές καστανές τρίχες στο σώμα μου
Εκεί όπου ξάπλωσες τόσες φορές
Μετά τη μάχη
Κρατώ το ξανθό σου κεφάλι, αγάπη μου
Για τελευταία φορά
Θρηνώ γιατί σε κέρδισε ο Καύκασος
Το μεγάλο βουνό
Απ’ όπου ανέτειλε σήμερα ο ήλιος
He got eaten by the dark, κλαίνε οι φλέβες στα χέρια μου
Γεμάτες με το αίμα σου
Πολέμησαν ξένες δίπλα σου
Από γειτονική πατρίδα
Για σένα
Για μένα
Εμάς τους δύο έβλεπα παντού
Απόμεινα δίδυμος σπασμένος σε δύο ίσα κομμάτια
Φτιαγμένος από κούφιο κόκκαλο
Γκόσποντε
Δίχως στρατηγό
Δίχως φίλο
Φαγώθηκε από το σκοτεινό η ασταθής μας άνοιξη
Χωνεύτηκε στις γραμμές του μετώπου
Θρυμματίστηκε σαν το ξερό ψωμί
Παραπαίει
Σε ένδειξη πένθους
Το κοντοκουρεμένο κεφάλι μου δίπλα στο δικό σου
Μαχητής αγκαλιάζει μαχητή
Το τελευταίο μου φιλί στα χείλη σου
Χείλη κολλούν σε χείλη
Το αλεπουδάκι που μεγαλώσαμε μαζί
Αφού σκοτώσαμε τη μάνα του
Πεινασμένο μπερδεύεται στα πόδια μου
Όπως εγώ στα δικά σου
Ήθελα τόσο πολύ να ζήσω ζωή κανονική
Δίπλα σου
Μας έκλεψαν, καλέ μου
Μας έβγαλαν από το κρεβάτι μας με βία
Λέρωσαν τα σεντόνια μας με τις αρβύλες τους
Όμοιες με τις δικές μας
Αδέρφια
Κάναμε λάθος
Αυτό που μένει:
Η θέρμη του στήθους μου κολλημένη στο κρύο του δικού σου
Καρδιά που χτυπά μονότονα δίχως τη δική σου καρδιά
Όλοι οι χτύποι που απέμειναν, ξανθέ μου
Είναι για σένα
Δώρα δικά σου
Τα μελλοντικά μου βάσανα
Νικητής
Θα επιστρέψω στη χώρα μου βαριά ηττημένος
Πρόσφυγας
Ορφανός από εσένα
